Plastyka zwężenia zastawki płucnej u dziecka po korekcji anatomicznej przełożenia wielkich pni tętniczych.

Autor: (admin) Data dodania: 22 Grudzień 2014 Typ materiału: Filmy z operacji
Dział medycyny: Chirurgia dziecięca , Chirurgia klatki piersiowej , Kardiochirurgia Część ciała: klatka piersiowa (thorax)
Ocena: 
0
Brak ocen
Opis:

Zwężenie tętnicy płucnej może być wadą izolowaną lub skojarzoną z innymi wadami serca. Zwężenie zastawki płucnej najczęściej jest spowodowane jej postacią dwupłatkową lub dysplazją zastawki. W przypadku dysplazji płatki są znacznie pogrubiałe a pierścień zastawkowy wąski. W czasie przepływu krwi przez miejsce zwężone krew przyspiesza i mierzy się gradient ciśnień pomiędzy prawą komorą a tętnicą płucną poza zwężeniem. W wyniku wzrostu ciśnienia w prawej komorze dochodzi do przerostu mięśnia w tym w drodze wypływu z wtórnym zwężeniem podzastawkowym. Zwężeniu zastawkowemu tętnicy płucnej może też towarzyszyć zwężenie pnia płucnego a nawet gałęzi płucnych.


W przypadkach o umiarkowanym zwężeniu zastawki płucnej objawy kliniczne nie występują. Wysłuchuje się jedynie szmer nad sercem oraz widać w badaniu echokardiograficznym przyspieszony i turbulentny przepływ w pniu płucnym. Zastawka płucna układa się na kształt kopuły (doming) jako wyraz niepełnego otwarcia płatków w czasie skurczu.


W przypadkach o większym nasileniu pojawia się sinica jako objaw przecieku prawo-lewego przez otwór owalny lub inny ubytek przegrody międzyprzedsionkowej aż do objawów niewydolności krążenia prawo komorowej z ciężkim niedotlenieniem organizmu.


W przypadkach zwężenie zastawkowego tętnicy płucnej leczeniem z wyboru jest balonoplastyka – poszerzenie zastawki przy pomocy balonu wprowadzonego przez żyłę do pnia płucnego i jego rozdęcie. W pozostałych przypadkach konieczne jest leczenie chirurgiczne.


Prezentowany film pokazuje operację dziecka, któremu wykonano w okresie noworodkowym korekcję anatomiczną przełożenia wielkich pni tętniczych. Po takim zabiegu najczęstszym późnym powikłaniem jest zwężenie zastawki i tętnic płucnych przemieszczonych przed aortę. Gdy próba balonoplastyka nie pomaga w rozwiązaniu problemu wykonuje się plastykę pnia płucnego chirurgicznie. Oznacza to ponowne otwarcie klatki piersiowej, w której serce jest zrośnięte z otoczeniem.


Operację wykonuje się przez przezmostkową retorakotomię. Po nacięciu skóry- blizny w linii środkowej wzdłuż mostka przecina się tkanki miękkie a następnie mostek odpreparowuje się od leżącego pod nim serca. Umożliwia to uniesienie dolnego końca mostka z jego stopniowym nacinaniem w linii środkowej wzdłuż. Po przecięciu mostka stopniowo uwalnia się nożyczkami serce i duże naczynia z blizny. Worek osierdziowy zostaje podwieszony do brzegów rany by lepiej odsłonić w nim lezące serce. Na aortę położoną pod pniem płucnym zakłada się szew kapciuchowy do kaniulacja i połączenia z układem krążenia pozaustrojowego. Podobnie zakłada się szew kapciuchowy na prawy przedsionek by wprowadzić do niego kaniulę żylną.


Operację plastyczną izolowanego zwężenia zastawki płucnej można przeprowadzić bez zatrzymywania serca kardiopleginą. Po zdrenowaniu serca nacina się pień płucny. Ssakami odsysa się wyrzucaną przez prawą komorę krew. Po otwarciu pnia płucnego widoczna jest bliznowato zmieniona – dysplastyczna zastawka płucna z wąskim pierścieniem. Na brzegi nacięcia zakłada się szwy wodzące, które ułatwiają pracę chirurgowi. Zbliznowaciałe płatki zostają wycięte i nacięcie pnia płucnego przedłużone nożem na ścianę prawej komory. Tak naciętą drogę wypływu prawej komory poszerza się łatą wyciętą z protezy naczyniowej, dakronowej powlekanej żelatyną. Łatę styczną przyszywa się do pnia płucnego i ściany prawej komory szwem ciągłym. Po zakończeniu wszywania łaty sprawdza się jej szczelność i stopniowo obciąża serce redukując pracę aparatu płuco-serce. Gdy serce bije skutecznie zatrzymuje się krążenie pozaustrojowe i usuwa stopniowo kaniule zaciskając szwy kapciuchowe. W tym momencie podaje się siarczan protaminy – lek neutralizujący działanie przeciwkrzepliwe heparyny. Anestezjolog sprawdza czy krzepnięcie krwi jest prawidłowe oznaczając ACT. Kardiochirurg sprawdza, czy z miejsc operowanych nie występuje istotne krwawienie. W przypadku stwierdzenia nieszczelności szwu lub naczyń krwawiących w ranie zostają one zaopatrzone dodatkowym szwem.


W ranie operacyjnej zostawia się dreny ( śródpiersiowy i osierdziowy) w celu ewakuacji ewentualnej wydzieliny i kontroli krwawienie w ranie operacyjnej. Jej ew. nadmiar wymaga ponownego otwarcia rany i sprawdzenia przyczyny krwawienia. Pozostawia się również dwie elektrody naszyte na mięsień sercowy, które są wykorzystywane do zewnętrznej stymulacji serca w wypadku występowania wolnego rytmu. Po sprawdzeniu czy nie występuje krwawienie z rany oraz założeniu drenów i elektrod zamyka się warstwowo ranę (kolejno mostek, tkankę podskórna i skórę).

Pokaż więcej
Historia choroby
Rozpoznanie (32) Diagnoza (4) Leczenie (65) Rehabilitacja (18)
    Serce pow. duże
    Filip K 20 Listopad 2014
    Serce pow. małe
    Filip K 20 Listopad 2014
    Płuco pow. duże
    Filip K 19 Listopad 2014
    Płuco pow. małe
    Filip K 19 Listopad 2014
      Operacja Rossa
      22 Grudzień 2014
      Zamknięcie PDA coilem.
      22 Wrzesień 2014
        Zamknięcie PDA coilem.
        22 Wrzesień 2014
          Wszystkie komentarze (0)
          Pokaż więcej